Alcohol is algemeen een sterk verdovende drug met een weinig specifieke werking. Het verlaagt niet zozeer de werking van deze of gene informatiemolecule, maar verdooft eenvoudigweg de neuronen (hersen- en zenuwcellen).

De wanden van neuronen vormen complexe membranen bestaande uit twee lagen met daartussen een vetachtige vulling. Door deze struktuur kunnen de wanden van neuronen electrische ladingen opslaan zoals een condensator dat doet. Zo zijn ze in staat om diverse soorten electrische signalen op te wekken. Alcohol verstoort deze wandstruktuur zodat de neuronen de electrische signalen niet meer zo efficiënt kunnen afhandelen als normaal.

Daarnaast bindt alcohol, net als Valium, met de GABA receptoren en heeft het aldus een roeswekkend effekt van korte duur, vooral door het wegnemen van zorgen en angst. Dit heet in de volksmond het "tipsy" gevoel.

Door de verdoving van de neuronen en de sterke calorische energie van alcohol, kan de kontrole over de gevoelens sterk verminderen, zodat alcohol vaak aanleiding geeft tot agressief en onverantwoord gedrag.

Het gebruik van kleine hoeveelheden alcohol geldt als gezond... De belangrijkste nevenwerkingen van overmatig alcoholgebruik zijn de vergiftiging van de lever en het afsterven van hersencellen.

Alcohol is bijzonder verslavend. Echte alcoholverslaafden die bijvoorbeeld als gevolg van een levercrisis moeten stoppen, staan bloot aan trillingen, misselijkheid, braken, angst en een snelle hartslag.