|
Introductie
Eerst
en vooral ligt het niet in de bedoeling van deze website of
van Bomi-1 om de legalisering of de criminalisering van deze
of andere drug te bepleiten. We willen vooral uitleggen hoe
drugs te werk gaan en wat daarbij de problemen zijn. Dit staat
ons niet alleen toe om de relatie tussen lichaam en geest
nog maar eens te beklemtonen, maar ook om de analogiën
tussen problemen met voeding en problemen met drugs te kunnen
analyseren.
De typische definitie van "drugs" is die van "stoffen
die als genotsmiddel worden aangewend om abnormale psychische
toestanden op te wekken" (Larousse Encyclopedie). Overeenkomstig
De electrobiochemie
van ons gevoel kunnen zowat alle externe invloeden op
ons lichaam overeenkomstig deze definitie als drugs-effekten
worden gezien, van muziek tot rozengeur of een kop koffie.
Wat "drugs" van andere stoffen en invloeden onderscheidt
is dan vooral dat het effect op de geest en het gemoed gepaard
gaat met een verslavend effect. Nu kan je wel zeggen dat ook
goede muziek verslavend is, maar je moet ergens een onderscheid
maken. Vraag blijft wat precies onder verslaving wordt verstaan.
Drugsverslaving
Alle drugs hebben natuurlijke analoge informatiemoleculen
in ons lichaam en de receptoren om ze te "lezen".
Zo staan endorfinen
voor de lichaamseigen morfines,
de aktieve bestandelen van opium
en heroine. Of anandamiden
voor de lichaamseigen THC, de aktieve stof in marihuana
en cannabis.
Of serotonine
voor de lichaamseigen Prozac
en Extacy.
Wanneer we drugs in het lichaam brengen, gaan ze in competitie
met de lichaamseigen "drugs". Daardoor worden zowel
de receptoren als
de productiecentra overspoeld en verminderen deze in aantal
en aktiviteit. Wanneer het effekt van de drug uitgewerkt is,
treedt een gevoel van onbehagen op doordat onze lichamelijke
capaciteit om ons goed te voelen, onder de vorm van productie
van en receptoren voor lichaameigen drugs, is verlaagd. Het
terugbrengen van de receptoren en productieniveaus tot hun
natuurlijke aantal en aktiviteit is mogelijk, maar blijkt
wel een langdurig proces, zeker voor de zware drugs.
Wanneer we grijpen naar een sigaret, een joint, een glas
whisky, een prozacpil, enz... zonder dat het zeg maar een
onderdeel vormt van een sociaal recreatief gebeuren of voorgeschreven
wordt door een arts, dan is dat dikwijls voorafgegaan door
een negatieve emotie. Het ware veel beter even bij die emotie
stil te staan en te zien hoe er echt vanaf te geraken. De
drug mag dan al op korte termijn het gevoel van onbehagen
(meestal) verzwakken, op lange termijn wordt het alleen maar
versterkt zoals hoger beschreven.
En omdat drugs dus op lange termijn onze natuurlijke capaciteit
tot gelukkig zijn verlagen, werken ze verslavend. Een extra
kenmerk daarvan is bijvoorbeeld het verhogen van de tolerantiegrens.
Bij de meeste drugs geldt dat hoe meer men ervan gebruikt,
hoe meer men nodig heeft, precies omdat het natuurlijke systeem
alsmaar minder meewerkt.
Nog een andere manier om drugs van andere stoffen te onderscheiden
is het optreden van nevenwerkingen die de gezondheid kunnen
schaden. Bij verslaving kunnen deze gezondheidsproblemen dan
sterk op de voorgrond komen. Klassiek bij sterk verslavende
produkten zoals heroïne
en alcohol is dat verslaafden zonder
de drug sterke fysieke problemen ontwikkelen.
Nogmaals, het gaat er hier niet om uitspraken te doen over
wat voor drugsgebruik door wie dan ook. Er zijn geen softdrugs
en harddrugs, er is alleen soft en hard gebruik. Hoe sterk
is de concentratie in combinatie met de werkzaamheid van de
ingrediënten ? Waarom wordt het produkt genuttigd ? En
vooral, hoe ga je er zelf mee om ?
Drugsproblematiek, levenskwaliteit en voeding
De drugsproblematiek betreft duidelijk zowel legale als illegale
drugs. Van alcoholdoden op de weg tot junkieverdriet en ditto
kriminaliteit in spoorwegstations. En van vegetatieve prozac-
en valiumverslaafden tot obesitas en longkanker. De moderne
samenleving heeft een enorm probleem in de relatie tussen
lichaam en geest en de vraag is of alleen de beschikbaarheid
van drugs daarvan de oorzaak is.
Wanneer we de electro-biochemie van het gevoel goed bestuderen,
inclusief ook de werking van de zintuigen en de invloed van
voeding, dan komen we tot een totaal andere vaststelling :
Er bestaat een zodanig gebrek aan aandacht voor en
informatie over onze gevoelens en hun relatie met het
lichaam en de kwaliteit van het leven, dat het grijpen
naar extreme middelen om de gemoedstoestand bij te sturen
alleen maar een logisch gevolg daarvan is, uiteraard geholpen
door de ruime beschikbaarheid aan deze middelen.
Het is duidelijk dat we niet kunnen leven zonder onze gevoelens
te beïnvloeden. En uit de problematiek van de verslavende
werking van drugs blijkt dat de enige manier om met deze invloeden
om te gaan, een zaak is van matigheid. Sterke effekten hebben
op termijn precies het omgekeerd effect dan wat beoogt wordt.
Een positief,
mild en aangepast sturen van de electro-biochemie van ons
gevoel is de enige optie en ook een noodzaak om niet uit
emotionele armoede naar de sterkere middelen te moeten grijpen.
Het zou uiteraard bijzonder éénzijdig zijn
om ons denken en onze gevoelens alleen maar als een functie
te zien van onze biochemie. Wanneer men zich rusteloos voelt
moet men er in de eerste plaats voor kiezen om rustig te worden.
Serotonine kan evengoed puur door rustige gedachten worden
geproduceerd, daar is geen chokolade
voor nodig. Meer hierover in Is
ons denken dan alleen maar biochemie ?
We moeten evenwel eten en in het licht van voorgaande weten
wat we eten en dus ook kiezen wat we eten. In het onderdeel
Voeding en de geest
gaan we in op het probleem van vele voedingswaren die als
drugs gebruikt worden en op de mogelijkheden om positief om
te gaan met de invloed van onze voeding op de geest. Omdat
we daarbij veelal moeten verwijzen naar specifieke drugs,
hiernavolgend een overzicht van de belangrijkste legale en
illegale drugs :
Alcohol
Marihuana,
cannabis, wiet, hash
Prozac,
LSD & Extacy
Opium, heroine
en morfine
Cocaïne,
cafeine en taurine
Roken,
nicotine en andere kalmeermiddelen
Smartdrugs en ecodrugs
|