Diverse delen van de hersenen hebben diverse functies. Zo zorgt de hersenstam ondermeer voor levensbelangrijke functies zoals de bloeddruk en de vertering. De kleine hersenen zijn bijvoorbeeld betrokken bij de coördinatie van bewegingen en het handhaven van het evenwicht. De grote hersenen vormen uiteindelijk de zetel voor bewustzijn, intelligentie, geheugen, wil en waarneming, al hebben ze zeker niet het monopolie op deze aspekten van ons denken. Alle hersendelen spelen een rol en er zijn ook nog belangrijke emotionele regel- en schakelcentra zoals de thalamus, de hypothalamus, de amygdala, de centra van Broca en Wernicke, de hypocampus, enz...

De grote en kleine hersenen zijn verdeeld in een linker- en rechterhelft of -hemisfeer. Zenuwimpulsen uit de rechterhelft van het lichaam komen grotendeels in de linkerhelft van de hersenen terecht en omgekeerd. De linkerhersenhelft staat vooral voor het rationele denken, terwijl de rechterhersenhelft eerder verantwoordelijk is voor het intuïtieve denken.

De werking van onze hersenen is een bijzonder komplexe materie en is dan ook nog verre van kompleet begrepen. Oorspronkelijk bestond vooral het beeld van zenuwimpulsen afkomstig uit de huid, de spieren, de gewrichten en de ingewanden die via de zenuwbanen in het ruggemerg naar de hersenen worden geleid. Daar zouden ze dan worden verwerkt en eventueel omgezet tot zenuwimpulsen die tot bewegingen en andere gebeurtenissen in het lichaam leiden. Het hele denkproces wordt aldus gezien als een electrisch samenspel tussen zenuwcellen in de hersenen en in het lichaam.

Dit beeld geeft evenwel een zeer beperkte visie op ons denken. Het is ondertussen duidelijk dat ons denken een complex electro-biochemisch proces is, waarin het hele lichaam een rol speelt. En dat denken en voelen twee zijden van eenzelfde medaille vormen. Meer hierover in De electro-biochemie van het gevoel.