|
Voedingswaren afkomstig uit de biologische landbouw kenmerken
zich door meer levensenergie, onder de vorm van vitaminen
en mineralen, dan deze uit de gangbare landbouw. Daardoor
vormen ze ook een geschikte voeding voor een leven vol vitaliteit
en een positief gemoed.
De concentraties aan pesticideresidus en zware metalen op
cellulair niveau liggen nu 300 tot 400 maal hoger dan toen
ze voor het eerst werden opgemeten. En jaarlijks worden honderden
nieuwe chemikaliën op ons losgelaten.
Het is vrij algemeen bekend dat diverse pesticiden en hun
residus de effekten van lichaamseigen hormonen kunnen nabootsen.
In het milieu gebeurt dit zelfs zo sterk dat geslachtsverandering
bij vissen en reptielen is vastgesteld. Het probleem is ook
verbonden aan vruchtbaarheidsproblemen bij vele mannen. Wat
de specifieke subtielere effekten op lichaam en geest betreft
van deze hormoon-imitators is onbekend, maar als een pesticide
voor oestrogeen
speelt, dan kan dit niet zonder gevolgen blijven, bijvoorbeeld
voor de sexuele appetijt.
Het is bekend dat het pesticide-residu dioxine de aktiviteit
van receptoren
op celmembranen kan verlagen. Daardoor wordt ook de informatie-overdracht
verminderd en vertraagt letterlijk het denken en voelen. Een
ander voorbeeld dat op zijn minst tot voorzichtigheid zou
moeten stemmen vormen de groep van organofosfaten onder de
pesticiden :
- De primaire effectiviteit van organofosfaten berust op
de werking op het zenuwstelsel en meer bepaald op de beweging
van ionen doorheen de celmembranen van neuronen,
wat de irriteerbaarheid van hersen- en zenuwcellen verhoogt.
- Deze pesticiden en hun residus zijn werkzaam op de receptors
van adrenaline,
dopamine, noradrenaline en acetylcholine.
- Niet toxische doses toegediend aan proefdieren bleken
een belangrijke invloed te hebben op het functioneren van
de hersenstam en de grote hersenen, de reactiesnelheid op
impulsen via de zintuigen en het stressniveau.
- Onderzoek bij groepen mensen die per ongeluk aan niet-toxische
dosissen van deze pesticiden werden blootgesteld toonde
een verhoging aan van geheugenproblemen, hoofdpijn, depressiviteit,
vermoeidheid en duizeligheid, alsook een verlaging van de
intellectuele capaciteit.
Het
gebruik van pesticiden is, zeker op lange termijn, onvoldoende
toxicologisch onderzocht. Het is bijzonder onrustwekkend zich
af te vragen wat het effekt van deze gifstoffen op ons gemoed
zou kunnen zijn. Hieromtrent is nauwelijks onderzoek verricht,
al geldt voor pesticiden net hetzelfde als voor voedingswaren
: zonder invloed op de geest zijn ze zeker niet. Wie niet
voor verrassingen wil komen te staan, waar men zich nog niet
eens van bewust zal zijn, gebruikt biologische landbouwprodukten
als de veiligste keuze. Het gaat niet op telkens weer te wachten
tot een negatieve werking is aangetoond om een generatie pesticiden
door de volgende te vervangen.
Zoals in het deel "Het
gevoel van vertering" wordt uiteengezet, heeft de
vertering van voedsel een belangrijk effekt op ons gemoed.
Een voortdurend loom gevoel door een gebrek aan subtiele energie
en subtiele voedingsstoffen leidt tot neerslachtigheid, verveling
en zelfs angst of agressie. Bij "junkfood" is dit
in belangrijke mate het geval. Sterk geraffineerde, uitgekookte
en verouderde voedingswaren kunnen dan wel de nodige eiwitten,
vetten en koolhydraten bevatten, maar inzake subtielere energiebronnen
scoren ze soms ongelooflijk slecht. Geraffineerde suiker,
wit brood, uitgekookte groenten, kant-en-klaar maaltijden
die jaren kunnen bewaren, enz... moeten gezien worden als
"lege" caloriën zonder de vitaminen en mineralen
die nodig zijn bij de vertering ervan. Overmatige consumptie
van deze junkfoods leidt dan ook tot een gebrek aan vitaminen
en mineralen in het lichaam en een lome, verveelde gemoedstoestand.
|