Rood vlees bevat heel wat adrenaline en dit zeker indien de dieren sterke angsten hebben moeten doorstaan net voor ze geslacht werden. Het vlees van een gezellig opgegroeid varken dat op een dag onverhoeds een snee door de keel krijgt zal beduidend minder adrenaline bevatten dan dat van een soortgenoot die voor hij of zij onder het mes gaat eerst totaal van streek raakt door de geur van bloed en het geschreeuw van andere dieren in het slachthuis.

Wat dan ook, adrenaline is een soort epenidrine die onder stress wordt geproduceerd in de adrenalineklieren. Dit overigens samen met heel wat andere opwekkende stoffen zoals dopamine en noradrenaline. Ze versnellen de hartslag en verhogen de bloeddruk, de spierspanning en de suikeromzetting. Ze maken je met andere woorden klaar voor een vecht-of-vlucht respons en kunnen in geval van gevaar best van pas komen. Wanneer je als voetganger ternauwernood aan een snelle auto bent ontsnapt is het effekt van adrenaline goed voelbaar, ondermeer als hartklopping. Velen doen aan gevaarlijke sporten omwille van het gevoel van vitaliteit dat deze stoffen met zich mee brengen. En velen zitten gestresseerd achter de computer na het eten van een malse biefstuk, zonder te weten wat ze overkomt (al kunnen ook computers uiteraard stress opwekken).

Het probleem met rood vlees is dat het hormonale systeem van zoogdieren grotendeels met dat van de mens overeenstemt. Zo ook de werking van diverse hormonen. Dat je met vlees een deel van het dierlijk gevoelsleven meekrijgt, is wat hormonen betreft wel duidelijk.

En dan hebben we het maar niet over het artificiëel toedienen van hormonen.

Het is opvallend dat een aantal belangrijke peptiden tot in de kleinste micro-organismen voorkomen. Opvallend omdat het deze organismen in wezen emoties toekent, al zijn die dan veelal onbewust. Opvallend ook omdat het betekent dat alle voedsel peptides bevat en we daarmee weer aan het beginpunt komen : alle voedsel is drugs, ook het vegetarische. Wanneer we de situatie aangaande informatiemoleculen tussen vlees en vegetarisch voedsel vergelijken is evenwel duidelijk dat het risico op onevenwicht in de natuurlijke verhoudingen vooral bij vlees erg hoog ligt, omdat bij dieren de emoties sterker kunnen oplaaien dan bij planten..

Bovendien vindt de doornsee vegetarier het redelijk vulgair om zomaar in het achterste van een dood varken te snijden, laat staan dat vlees dan te koken en op te eten. Zo krijgt een vegetarier al snel onprettige gevoelens bij het zien of ruiken van vlees. Een vegetarier hoeft dus zelfs geen vlees te eten om er onaangename biochemische gevolgen van te moeten ondervinden...